korkuyorum. ölmekten mi? hayır, yokluktan. ölmek nihayet birkaç
dakikalık mesele. yürümek, uyumak gibi basit bir şey. ama yokluk; ölüm.
evet ölmek ve ölüm ayrı şeyler bence. biri sonun başlangıcı biride son ve
yokluk. ölmekte şiir var, duygu var, anlam var. ölüm, sadece karanlık ,
boşluk, anlamsızlık.
doğmak başlangıcı yaşantımızın ve çilemizin. ölmek. sonuç ölümse; öldükten
sonraki zaman. o dizgin vuramadığımız at, asla sahip olamadığımız kadın.
ölmek elimizde, ölüm tanrının sırrı, bedeli, var oluşumuzun.
ölümsüz olmalıydı ölmek dünyada. insan dilediği anda ölmeli, dilediği
anda yaşamalıydı.
ölümün gelmesini bekleyenler, ölmeyi bilmeyenlerdir. yaşamamız tanrının
bileceği bir şey, zamana hükmeden o, ölüme hükmeden de o. yalnız
ölmek bizim. onunla yetinmek kalmış bize bu ölümlü dünyada.
bu tek hakkımızı da suç saymış bizden önce gelenler. suç işlemişler,
günah demişler. yaşatmışlar, yaşamışız, öldürmüşler ölmüşüz. nerede kaldı
bizim üstünlüğümüz? insanlığımız, zekamız nerede kaldı?
bitkiler, hayvanlar diledikleri zaman ölemiyorlarsa insan olmadıkları içindir.
ölmek asla şerefsizlik değil. yalnız yaşamaktan korkanlar, yılgınlarmı
ölmek isterler sanıyorsun?
cesaret, başkalarına kötülük etme bahasına da olsa yaşamak mı?
cesaret, sürekli bir aldanmaya boyun eğmek mi? durmadan aldatmak mı
cesaret?
kötü, korkunç bir dünya üzerinde yaşıyoruz. bütün çabamız kendi kendimizi
bitirmek ve son vermek insan nesline. öyleyse bir adam eksilmiş olsa
bu şuursuz kalabalıktan ne çıkar?
hatırlıyor musun? bir şiirimde; bir
demiştim.
işte bu gün ölümün o güzel olduğu yerdeyim..
- Mood:
Unhappy - Listening to: raqbenadam
Devious Journal Entry
Sorrow
Miserable
